Gek Op Groen /Ken Je Hen

Project dat verbindingen legt tussen ouderen in De Open Hof, Flevohuis en stadsdeel Amsterdam Oost. Door Vera Broos i.s.m. Sandra Schouten en Karien van Assendelft

Deze voorstelling bevat de volgende module(s):

Andere groepen waarmee we werken

Zona's Kiosk richt zich voor het grooste deel op ouderen en de ouderenzorg. Maar we treden ook op met en voor mensen met een verstandelijke beperking en andere groepen zoals mensen met epileptie en korsakov. In 2015 werd de samenwerking voortgezet met Het Dolhuys Museum, met een project waar verhalen van mensen met niet aangeboren hersenletsel werden betrokken en werk door Laurien Mulder en Vera Broos is gemaakt dat meereist met het reizende Museum Van De Geest


Expeditie SNOES

publiekssafari's en wonderlijke wandelingen door het verpleeghuis

3 -5 Oktober 2014: de binnenkomstruimte van het Flevohuis in Amsterdam is omgetoverd tot een bonte ontvangstruimte. Een expeditieleider met tropenhelm ontvangt bezoekers en wijst hen bij binnenkomst op een groot bewegwijzeringsbord waarop de vertrektijden staan van verschillende ‘wonderlijke wandelingen’ en minisafaris, waarvoor zij zich kunnen inschrijven. Het publiek krijgt bij inschrijving een kleurig pluisje opgespeld en vertrekt op gezetten tijden in groepjes van 10 personen, om onder leiding van een gids op expeditie te gaan. Er is een terras met hapjes en drankjes en leestafels, en een groot deel van de ruimte wordt in beslag genomen door lijnen met wasgoed, waarin verhalen, tekeningen zijn te lezen en geluidsopnames zijn opgenomen.

In de grote binnentuin ontvangt Karien van Het Mijmerbureau van SNOES de bezoekers aan haar terrastafel. Er staan grote houten letters in het gras die de tekst vormen “Wat komt u doen?”, gemaakt met bewoners van de Riekerhof in Amsterdam West. Karien is communicatiekunstenaar en verteld uitgebreid over haar ontmeotingne met bewoners van De Riekerhof: er werden liedteksten gemaakt, teksten voor de buurt op de ramen geschreven, kaarten geschreven die door het Mijmerbureau met buurtbewoners en de wethouder in Amsterdam West werden beantwoord, een zeefdrukbureau bezocht waar zij bierviltjes en een espandoek wernd gedrukt met teksten van bewoners zoals “wij zijn wel oud maar niet/wel wijs”.

In een blokhut in de binnntuin krijgen de bezoekers geblindoekt smaakbommetjes te proeven terwijl vragen gesteld wordt over afhankelijkheid, door kunstenaar Sandra, die met eetconcepten werkt en voor SNOES invulling gaf aan het onderdeel ‘Spelen Met Eten’: eetbare sierraden, duim-drop,limonadepistooltjes, schoenlapperstaartjes en andere vormen van eten om mensen met dementie te betrekken.

Cafe Tijdloos blijkt een feestelijke dansruimte voor bewoners en hun familie. Danseres Ina demonstreerd onder begeleiding van lifemuziek van ‘Fluisterjazz’, hoe zij door middel van aanraking en beweging mensen met dementie verleidt tot meedoen en hoe je met simpele middelen een stukje verpleeghuis kan omtoveren tot een feestelijke of rustgevende ruimte.

Bij de WasV(r)ouwen Alie en Elly kan het publiek verdwalen in de verhalenwaslijn vol verhalen en tekeningen, geluiden en liedjes en kan het publiek de troetelnaampjes uit hun jeugd op zakdoeken latendrukken. De Wasvrouwen zijn de maanden voor De expeditie wekelijks de huiskamers langsgegaan om met bewoners was te vouwen, ophangen, sorteren en ruiken.

Zangeres Jacqueline van Muzikado vormt ter plekken met bewoners van de gesloten afdeling en de bezoekers bekende liedjes om tot persoonlijke teksten en melodien. Voorafgaand aan de expeditie heeft zij met mensen met dementie persoonlijke liedjes gemaakt, die in een professionele geluidstudio zijn opgenomen en bewerkt.

De VerWonderjurk is een kledingstuk vol verassingen, waarmee theatermaakster Esmeralda een zintuiglijke theatervoorstelling demonstreert speciaal gemaakt voor mensen met vergevorderde dementie. De Verwonderjurk is een vervolg op haar voorstellingen als bruid in Zona’s Kiosk uitvoeringen; de bruidjurk

De workshop “Weesbeesten” betrekt het expeditiepubliek bij het schrijven van zielige verhalen bij knuffels die door de bewoners gaan worden geadopteerd. Er is een fototentoonstelling te zien van het SNOESproject dat kinderen van de Valentijnschool onderwijst in het werken met mensen met dementie, en de weesbeesten met de kinderen en bewoners zijn voorzien van kleding en bedjes.

Kunst in de zorg
Brein achter Expeditie SNOES is Vera Broos, die als artistiek leider van Stichting Kunst in de Zorg, en als cultureel ondernemer met haar bedrijf Zona’s Kiosk, sinds 2009 projecten organiseert in zorginstellingen. Zij werkte jaren met film en projecties en zocht als installatiemaker publieksgroepen op in hun eigen omgeving. Door persoonlijke ervaringen in ziekenhuizen en zorgcentra is zij kunstprojecten in de zorg gaan organiseren. Zo ontstond het idee om een kunstenplatform te koppelen aan een reizende ‘winkel’ vol interactieve kunst. In 2008 richtte zij de stichting Kunst in de Zorg op en in november 2009 werd Zona’s Kiosk gelanceerd. Het aanbod is heel breed, van fotografie tot theater, van muziek en beweging tot en eten en beeldende kunst. Kunstenaars worden individueel uitgezonden, en in groepen van 3 tot zestien personen.

SNOES
Met Expeditie SNOES wil zij mensen binnen de zorginstelling en de gesloten afdeling, en van buiten de instelling, in contact brengen door het inzetten van kunst en cultuur. Broos: “ Expeditie SNOES was de afsluiter van het project “SNOES”, waarmee we kunstenaars een aantal maanden hebben uitgezonden naar zes zorginstellingen en laten werken met mensen met dementie. We hebben kinderen en buurtbewoners betrokken en hecht samengewerkt met de activiteitenbegeleiders. Het doel was om op onderzoek te gaan naar creatieve handvatten en onconventionele benaderingswijzen in de omgang met dementie en om meerdaagse activiteiten op te zetten speciaal gericht op mensen met dementie en hun naasten.
“Met onze projecten in zorginstellingen de afgelopen jaren bleek dat het werken met mensen met dementie om andere werkwijzen vraagt, een dicht-op-de-huid, warme interactieve omgang met mensen met dementie. De naam SNOES staat voor de waardering van mensen die getroffen worden door dementie. Het refereert ook naar het woord ‘snoezelen’ dat in de zorg wordt gebruikt voor het zintuiglijk verwennen van (diep)demente en verstandelijk beperkte mensen.
“ Op Expeditie SNOES kwamen meer dan 100 mensen van buiten de instelling af. Het was heel bijzonder om publiek en bewoners deelgenoot te maken van activiteiten met dementie op gesloten afdelingen. De bezoekers konden actief meedoen en zien wat kunst kan bijdragen op dit gebied, bezoekers werden onder de arm genomen, deden mee en kregen gelegenheid om kunstenaars te ondervragen over hun werk(wijz)en met mensen met dementie, en bewoners te spreken. Expeditie SNOES was opgezet in twee delen: een dag voor professionals uit zorg en kunst, waaronder veel activiteitenbegeleiders, en een openbare uitvoering gericht op het betrekken van een breder publiek, ook mensen die anders niet in zorginstellingen komen om bewustwording te creëren rond aspecten van dementie. ”

Zorgtopper van het jaar
Voorafgaand aan Expeditie SNOES werd een middag voor activiteitenbegeleiders en andere professionals geinterseerd. Op deze dag en bij de locatieprojecten van SNOES, blijkt de meerwaarde van een hechte samenwerking tussen activiteitenbegeleiders en kunstenaars. Zij hebben elkaar geinspireerd vanuit verschillende invalshoeken en werkwijzen. Het succes van SNOES en Expeditie SNOES is dan ook voor een belangrijk deel te danken aan de enthousiaste betrokkenheid van de AB-ers.
Lies Grendel, activiteitenbegeleidster in Het Flevohuis werd met SNOES onlangs door ACTIZ uitgeroepen tot zorgtopper van het jaar. Zij was intensief betrokken bij de ontwikkeling van activiteiten van kunstenaars in Het Flevohuis, en bij de organisatie Expeditie SNOES.
Lies: “ De bewoners deden mee met de verschillende Snoesactiviteiten. Het maakte verhalen los of er verscheen een grote glimlach op hun gezicht en kregen ze pretoogjes, daarnaast hoorde ik ook dat ze het leuk vonden, dat er speciaal voor hun een liedje werd gemaakt en gezongen. De meeste bewoners die deel hebben genomen aan de expeditie, vonden het een leuke ervaring, het mooie van dementerende is, dat ze reageren vanuit de basis, als ze het leuk vinden doen ze mee en krijg je mooie reacties, vinden ze het niets dan lopen ze weg, of zeggen ze het gewoon. Ik kan niet anders zeggen, dan dat het erg positief ontvangen is en erg mooie momenten heeft opgeleverd, voor zowel bewoners maar ook familie.
“Wat ik als activiteitenbegeleider met SNOES heb gedaan is de kunstenaars in contact brengen met de bewoners van de groepswoningen. Een groep bewoners selecteren die mee kunnen doen met de kunstenaars; niet alle bewoners zijn bijvoorbeeld geschikt om bij een verhaal een beeldend werkje te maken. Ik begeleid als eerste de kunstenaars op de woningen of groep bewoners en geef zonodig achtergrond informatie die nodig is om met de bewoners om te kunnen gaan of rekening te houden met eventuele beperkingen, zodat er het maximale uit de bewoners gehaald kan worden. Wat erg mooie situatie/momenten heeft opgeleverd. Daarnaast kan ik het personeel op de woningen vast instrueren over het wel of juist niet deelnemen aan de activiteit, en zorg ik voor de locatie en het plannen van de uit te voeren activiteit, welke dag en tijdstip is geschikt.
“ Met de expeditie konden we samen de familie en personeelsleden laten zien, wat er nog meer mogelijk is met dementerende ouderen, vaak word er gedacht, dat ze niet zoveel meer kunnen en communiceren moeilijk is, maar door de expeditie, laat je zien, dat er nog anderen mogelijkheden zijn. Er waren mooie momenten te zien, waaronder een ontroerde manager, die werd geraakt door de reacties en de ontwapening van de bewoners. Ook het zorgpersoneel reageerde met " ik wist niet dat Mevrouw X dat kon/kan!" Het leverde een mooie open sfeer in het huis en een stukje ontspanning.”

De Snoesonderdelen draaien sinds Expeditie SNOES mee bij uitvoeringen van Zona’s Kiosk in Zuid Limburg, Amsterdam en komende zomer in Engeland. Kinderen en vrijwilligers deden mee aan nieuwe workshops met de Weesbeesten en in Amsterdam West wordt binnenkort het thema Wasgoed uitgewerkt door meerdere kunstenaars om verplegend personeel te gaan inspireren.
Door te laten zien (horen, proeven, voelen) wat er allemaal mogelijk is aan wederzijdse inspiratie met, deelname door en creativiteit van mensen met dementie door het inzetten van kunstenaars, de verbeelding en de zintuigen, hopen de organisatoren te blijven bijdragen aan de ouderenzorg, de beeldvorming over dementie en het betrekken van activiteitenbegeleiders en het publiek bij kunstactiviteiten in zorginstelingen.

Contact
Kunstenaars van Zona’s Kiosk en de meerdaagse Snoesactiviteiten kunnen in huis worden gehaald door zorginstellingen. Ook geeft Zona's Kiosk invulling aan jubilea, het maken van kunstwerken met bewoners, vrijwilligersworkshops en denkt mee over eigen ideeën van activiteitenbegeleiders en organisaties. Op de website www.zonaskiosk.nl zijn de activiteiten en projecten en kan informatie opgevraagd worden. Ook is er een Facebook-pagina waarop onder andere project SNOES en filmpjes en muzieknummers van Expeditie SNOES zijn terug te vinden: Zona’s Kiosk presenteert”
Instellingen met interesse voor deelname aan ouderenprojecten zoals SNOES van Stichting Kunst in de Zorg, waarvoor de stichting zelf een deel van de financiering zoekt, kunnen zich opgeven via de website van Zona’s Kiosk of email: info@zonaskiosk.nl

Carola Kruiswijk (blog http://www.leefgetijden.nl/als-woorden-niet-meer-werken):

Vandaag bezocht ik Expeditie SNOES, een kunstproject voor mensen met dementie, in een verzorgingshuis.
Een project waarvoor je heel gevoelig afgestemd moet zijn, anders kijk, hoor en voel je er overheen. Het woord ritueel viel niet eenmaal, en toch was het een rituele ervaring.

Word ik wel eens met een koosnaampje aangesproken? Ja, vertel ik aan de dames van Wasv(r)ouwen. Ze stempelen het op een zakdoek. Ik heb mijn knuffelnaam bij me in lichtgroene stempelletters. Ik hoef het maar te lezen.

Ik schrijf een levensverhaal voor een Weesbeest. Een knuffel die op zoek is naar een nieuwe eigenaar. Wie ontfermt zich over mij als ik mijn oude leven kwijt ben? Hier maakt elk weesbeest een kans. Ik zie de foto’s van de nieuwe levens.

Ik laat me meenemen door de verzamelde levensmotto’s en verhalen van het Mijmerbureau. Ik hoor verhalen van mensen die op de rand verkeren van spreken, gissen en vergissen. Door de woorden heen luisteren is geboden. Het is een wonder als we elkaar verstaan.

Huid-aan-huid dansen in Café Tijdloos. Ik weet niet wie hij is, die me met moeite laat gaan omdat hij zo graag wil vertellen maar niet meer uit zijn woorden komt. Hij gaat dansen met de Knuffelschoondochter en ik zie hoe hij zijn vinger opsteekt als hij een melodie herkent. Ik ben dan al onderweg naar Muzikado. Mijnheer B. beweegt zijn knieën op de maat van de Waterkant en is verrukt als hij de gitaar op schoot krijgt en de zachte ploinkjes hoort. Snaar voor snaar.

Wie niet kan praten kan altijd nog zingen en fluiten. Die kan zich laten koesteren door alles wat tevoorschijn komt uit de bijzondere zakjes van de Verwonderjurk. Dansvoile of een vogelgezang. Bellenblaas of een nachtmelodietje voor boven de wieg. Een waaier om te wuiven als het even te veel wordt.

Dan zit ik geblinddoekt in een kring en praat over afhankelijk zijn met mensen die ik niet kan zien – en zij mij niet. Ik krijg onverwachte smaakbommetjes in mijn mond, op een moment dat ik niet kan beïnvloeden en met een intensiteit die ik niet kan voorzien.
Vrijheid bestaat uit neezeggen. Of uit overgave aan wat er komt. Ben ik ooit zover dat ik dat zonder spelen kan?

Verloren zijn en gevonden worden, verliezen en vinden. Ver voorbij woorden. Wat weet ik van veiligheid als je niets meer over hebt dan je eigen huid?
De wereld wordt zo klein als mijn vertrouwen.
Of zo groot.



Ga mee op safari met het mobiele Mijmerburo. Raak verstrikt in het verhalenwasgoed. Voor kinderen: verwegwijzers maken en zielige verhalen bedenken voor wees-beesten. Voor de oudere bezoeker: wortelschieten en ontsleuren in de theetuin.
SNOES is: warme aandacht aan de deelnemende ouderen, de artistiek vertaling van kunstenaars, en het laten zien van de rijkdom aan uitdrukkingsmogelijkheden die er zijn voor mensen met dementie als je goed kijkt en luistert. En hoe fijn ze dat vinden. Contact staat bij SNOES voorop, want ook met andere vormen van communicatie dan taal bereik je mensen met dementie.


Henpower- Eitje

Henpower Eitje is een project dat kunst, kippen en ouderen samenbrengt. Een bijzonder drietal dat tot veel creativiteit, plezier en nieuwe ontmoetingen leidt. De magie van kippenkracht en van creativiteit!

Wat doen we in het HenPowerproject?
In een zorginstelling introduceren we een kippenhok. Personeel, vrijwilligers en ouderen verzorgen de kippen. Kunstenaars verzinnen rondom de kippen allerlei creatieve workshops en activiteiten en trekken ook de wijk in.

Een bewezen effectief project
Het HenPowerproject is afkomstig uit Engeland waar het met veel succes in veertig instellingen is uitgezet. De Northumbria University heeft de positieve effecten van Henpower aangetoond. Het helpt in Engeland en Australie de eenzaamheid en depressie van ouderen in instellingen te bestrijden. en is daar een groot succes: onlangs ontving HenPower 1 miljoen pond van de Engelse Staatsloterij.
Dit project brengen wij nu naar Nederland, met het Flevohuis als plek voor depilot. Ook hier genereerde HenPower /Flevohuis al veel pers en aandacht.

Effecten in het Flevohuis
Ouderen bloeien op, ze komen in beweging en maken contact. Voor de kunstenaars leidt de interactie met de ouderen tot innovatie van hun kunst. Personeel raakt geïnspireerd en gingen er op hun eigen creatieve wijze mee aan de slag. Buurtbewoners bezochten de kippen en kinderen zijn momenteel een muzikale voorstelling aan het maken en komen zo in contact met de ouderen. Bijzonder hoe alle verdiepingen en afdelingen betrokken zijn gepakt bij HenPower Eitje in het Flevohuis. Kortom, HenPower is een formule die op meerdere gebieden tot mooie dingen leidt.

Betrekken van de wijk en de stad
HenPower blijkt een project dat contact met de buurtbewoners kan versterken. Mensen uit de wijk bezoeken de kippen en leggen zo contact met de ouderen. Sommige buurtbewoners denken of helpen mee in de verzorging van de kippen. Het project slaat zo een brug tussen de instelling en de wijk. Een buurvrouw zet de kippen ’s avonds op stok. Drie kinderboerderijen in Amsterdam hebben laten dachten mee over dekaanschaf en verzorgin, en 1 is met een tamme kippen langgewenst en vervolgens door clienten bezocht. Ook ondernemers spreekt het project aan, de Landmarkt steunt ons met een sponsoractie ( eigen dierendozen en eieren in de in de winkel op 8 april voor inzamelen kippenvoer en kijken of men een kip wil adopteren. Een nieuw publiek maak kennis met verhalen van bewoners en clienten, en schrijft berichten terug. MakerSpace op het Zeeburgerpad hiep ons tegen reductie met het programmeren van een Eggbot robot om met de ouderen eieren te graferen.
Met de smaakkunstenaar worden eetbare concepten ontwikkeld die nu op andere zorglocaties gedeeld worden. Andere kunstenaars haalden berichten voor bewoners in o.a. de Openbare Bibliotheek, De Javastraat en de Dappermarkt en zijn met de ouderen en schoolkinderen een muziekvoorstelling aan het maken. Twee theatermakers legden de theatermakers verbinding met de mensen op straat.

Ouderen
Ouderen en andere clienten van alle alle afdelingen doen mee aan dit project: bewoners, thuiswonende ouderen, revaliderende clieten en andere groepen op de klinieken, dove en slechtziende ouderen etc. Zij doen mee aan allerlei kunstzinnige en culturele activiteiten die door de kunstenaars worden georganiseerd. Dit geeft veel plezier en gezelligheid, en stimuleert de creativiteit. Sommige groepen zijn zeer betrokken bij de verzorging van de kippen. Eten geven, eieren rapen, wormen steken, kippenhok schoonmaken, etc. Dit geeft ze een verantwoordelijkheidsgevoel. In plaats van verzorgde worden zij verzorger. De ouderen van groepswonen komen in beweging, ze gaan even naar buiten. Kijken naar de kippen. Of met ze praten. De kippen voeren. Eitjes rapen. De ouderen leggen contacten, met de dieren én de mensen die we met dit project naar Het Flevohuis halen.

Personeel, activiteitenbegeleiders en vrijwilligers
Medewerkers raken geïnspireerd door de kunstenaars. Ze gaan hun eigen creatieve manier aan de slag met het thema. Iedereen kan er op zijn of haar manier iets mee. Het kippenproject stimuleert vrijwilligers met de ouderen op uit te gaan naar de dieren. En het mooie is, dat medewerkers /vrijwilligers/mantelzorg én ouderen door het project samen voor iets zorgen, in plaats van de normale zorgsituatie, waarin de het personeel voor de oudere zorgt.

Kunstenaars
De kunstenaars geven creatieve workshops, trekken de wijk in, maken films met bewoners of muziek met kinderen. Ze bieden de ouderen nieuwe ervaringen en nemen hen mee op onbekende paden. Maar wat zij doen heeft niet alleen effect op de oudere. Ook andersom gebeurt er wat. De interactie met de ouderen leidt ertoe dat de kunstenaar nieuwe creatieve vormen ontdekt. Ook voor de kunstenaar is het een ontdekkingstocht. Een oproep onder kunstenaars leverde 33 plannen voor Eitje op, waaruit wij er voor het voorjaar 2017 5 kozen, die werken als modeontwerper, schrijver, beeldhouwer, installatiemaker en nog niet eerder in de zorg werkten. Dit project helpt ons daarmee ook nieuwe activiteiten voor de zorg te ontwikkelen.

Kinderen en ouderen

Kinderen worden op verschillende manieren betrokken bij themaprojecten met ouderenZona's Kiosk en kunstenaar Laurien Mulder hebben meerdere projecten gerealiseerd waar kinderen bij worden betrokken:

Kinderpost
Kinderen maken kaarten die door Zona's Persoonlijke (theatrale ) Postbodes naar ouderen worden gebracht of bij hen worden opgehaald

Weesbeesten
kinderen worden voorgelicht over kunst en dementie, en maken schrijven een Zielig Verhaal bij een knuffeldier, dat vervolgens met de kinderen en ouderen met dementie van een bedje/nest wordt voorzien en door de ouderen wordt geadopteerd
Speciale editie: Hondjes Zonder Moeder

Groeten uit..
Vakantieherinneringen ophalen nav vakantiekaarten speciaal aan u geschreven door kinderen van naschoolse opvang het Kikkerpad.
Op die zelf getekende kaarten vertellen kinderen over hun leukste vakantie en stellen allerlei belangstellende vragen over die van U! (Wat was uw leukste vakantie toen u een kind was?)
We kunnen samen met u een kaartje aan hen terugschrijven, maar niets hoeft.
Alleen al vakantieherinneringen uitwisselen naar aanleiding van de vragen van de kinderen en vakantiekaarten uit de oude doos, levert gegarandeerd een vrolijk stemmend samenzijn op!

Kunst en dementie

Foto: werk van Laurien Mulder.
2 op de 3 van onze interventies in de ouderenzorg vinden plaats met mensen met dementie. Project SNOES Kunst en dementie in 2014 en project NowHere! richten we onzs speciaal op deze groep ouderen.

SNOES: Kunstenaars van Zona's Kiosk bezochten in augustus en september 2014 zes zorglocaties in Amsterdam en Diemen en maakten nieuw werk maken door over langere tijd, individueel, de bewoners met dementie te bezoeken. Op 3 en 5 oktober vond de afsluitende "Expeditie SNOES" plaats in Het Flevohuis in Amsterdam Oost. Vrijdag 3 oktober was s er een studie- en praktijkdag voor 20 gasten. Zondag 5 oktober presenteerden de kunstenaars hun werk op interactieve wijze aan publiek. Meer dan 80 mensen werden mee genomen op wonderlijke wandelingen, en de mensen op gesloten afdelingen werden betrokken bij een aantal interactive kunstvormen.

Met SNOES wil Vera Broos, projectleider van Zona's Kiosk en cultureel ondernemer in de ouderenzorg, kunstenaars inspireren tot nieuw werk en een verdiepend cultureel aanbod voor mensen met dementie en hun naasten tot stand brengen, door kunstenaars langere tijd op locatie te laten werken en de werkwijzen en resultaten vervolgens te delen met een breed publiek. Samen met de kunstenaars bedacht zij de onderdelen van SNOES: mensen in beweging brengen (Cafe Tijdloos), bruggen leggen naar de wijk (Het Mijmerbureau), uitwisselingen met kinderen (Surprise!), persoonlijke muziek aanboren (Muzicadeau), alledaagse rituelen en spel inzetten (Was-vrouwen) en werken met eetconcepten (Spelen Met Je Eten)

Project NowHere! (internationaal Kunst en dementieproject): zie elders op deze website.

Beelden van onze interventies zijn te zien via Youtube, met als voorbeeld een film over zintuigen in de zorg / senses in care voor de presentaties van Tandem projecten en Hogeschool Windesheim tijdens de conferetnei Long Live Arts in 2015:
https://youtu.be/f0sScm1iNa0



Intervieuws met de kunstenaars:


SNOES kwam tot stand dankzijn bijdragen van Amsta, Osira-Amstelring, ZorgGroep Amsterdam Oost en Cordaan en de fondsen Het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK), Fonds Sluyterman van Loo, het RCOAK, Fundatie Santheuvel Van den Sobbe en het VSB Fonds.