Henpower- Eitje

Deze module prikkelt de volgende zintuig(en): Voelen Ruiken Proeven Praten Kijken Horen Doen

HENPOWER EITJE door Stichting Kunst in de Zorg / Zona’s Kiosk

HenPower Eitje is een project voor zorginstellingen dat kunst, kippen en ouderen samenbrengt. Een bijzonder drietal dat tot veel creativiteit, plezier en nieuwe ontmoetingen leidt. De magie van kunst met kippenkracht!

Wat doen we in het HenPowerproject?
In een zorginstelling komt een kippenhok. Dit regelt de instelling zelf of wij helpen daarbij. Personeel, vrijwilligers en ouderen verzorgen de kippen. Onder onze leiding verzinnen kunstenaars rondom de kippen allerlei creatieve workshops en activiteiten en trekken ook de wijk in.

En wat er dan gebeurt… Ouderen bloeien op, ze komen in beweging en maken contact. Voor de kunstenaars leidt de interactie met de ouderen tot innovatie van hun kunst. Personeel raakt geïnspireerd en gaan er op hun eigen creatieve wijze mee aan de slag. Buurtbewoners doen mee aan de kunstacties, bezoeken de kippen, en komen zo in contact met de ouderen.

Kortom, een project dat op meerdere gebieden tot mooie dingen leidt.




















In HenPower Eitje komen kunst en zorg samen. Het unieke aan het HenPower project is het effect dat het heeft op verschillende groepen. Niet alleen bij de ouderen gebeurt van alles, maar ook bij het personeel, de mensen uit de buurt en de kunstenaars zelf. De kippen zijn hierin het krachtige bindmiddel.

Wat gebeurt er bij…

…de ouderen?
De ouderen doen mee aan allerlei kunstzinnige en culturele activiteiten die door de kunstenaars worden georganiseerd. Dit geeft veel plezier en gezelligheid, en stimuleert de creativiteit. De ouderen helpen mee met de verzorging van de kippen en alles wat daarbij komt kijken. Eten geven, eieren rapen, wormen steken, kippenhok schoonmaken, etc. Dit geeft ze een verantwoordelijkheidsgevoel. In plaats van verzorgde worden zij verzorger. De ouderen komen in beweging, ze gaan even naar buiten. Kijken naar de kippen. Of met ze praten. De kippen voeren. Eitjes rapen. De ouderen leggen contacten, met dieren én mensen.

…het personeel, de activiteitenbegeleiders en vrijwilligers?
Medewerkers raken geïnspireerd door de kunstenaars. Ze gaan op hun eigen creatieve manier aan de slag met het thema. Iedereen kan er op zijn of haar manier iets mee. Het kippenproject stimuleert medewerkers er met de ouderen op uit te gaan. En het mooie is, dat medewerkers én ouderen door het project samen voor iets zorgen, in plaats van de normale zorgsituatie, waarin de het personeel voor de oudere zorgt.

… de kunstenaars?
De kunstenaars geven creatieve workshops, trekken de wijk in, maken films met bewoners of muziek met kinderen. Ze bieden de ouderen nieuwe ervaringen en nemen hen mee op onbekende paden. Maar wat zij doen heeft niet alleen effect op de ouderen. Ook andersom gebeurt er wat. De interactie met de ouderen leidt bij de kunstenaar tot nieuwe creatieve werkvormen. Ook voor de kunstenaars is het een ontdekkingstocht.

… de mensen in de buurt?
Kunstenaars trekken met hun activiteiten ook de wijk in en brengen zo het project in contact met de buurtbewoners. Mensen uit de wijk doen mee met de kunstacties, bezoeken de kippen, of helpen mee in de verzorging. Zo komen ze in contact met de ouderen. Het project slaat op deze manier een brug tussen de instelling en de wijk.

Een bewezen effectief project
Het HenPowerproject is afkomstig uit Engeland waar het met veel succes in veertig instellingen is uitgezet. De Northumbria University heeft de positieve effecten van Henpower aangetoond. Het helpt in Engeland de eenzaamheid en depressie van ouderen in instellingen te bestrijden. Ook in Australië is HenPower een groot succes.

HenPower Eitje: een project op maat
Het HenPowerproject is geen standaardproject, maar wordt altijd op maat uitgevoerd, afhankelijk van de wensen, de mogelijkheden en het budget van de instelling. Zo kunnen wij het kippenhok plaatsen en vormgeven en ook meedenken over de verzorging. Maar dit kan de instelling ook zelf doen. Ook het betrekken van de buurt is een optie waar de instelling wel of niet voor kan kiezen. Is het budget een probleem dan kunnen we samen kijken naar mogelijkheden voor aanvullende fondsenwerving.

Wie zijn wij?
Met Stichting Kunst in de Zorg en Zona’s Kiosk brengen we met interactieve kunst kwetsbare ouderen in zorginstellingen in aanraking met nieuwe vormen van ervaring en communicatie. We werken met zo’n vijftien kunstenaars, theatermakers en muzikanten samen. We hebben inmiddels in meer dan veertig zorginstellingen projecten gedaan. Zo organiseren we projecten rond dementie, workshops voor vrijwilligers, en themaprojecten zoals Was Goed, Persoonlijke Postbodes, en projecten voor andere zorggroepen.

Meer weten?
Neem contact op met Vera Broos, oprichter en artistiek leider van Zona’s Kiosk en Stichting Kunst in de Zorg: 06 23040058
info@zonaskiosk.nl
www.zonaskiosk.nl

De Kippen Krant en films:






Bekijk hier het filmpje van de start van Henpower Eitje in het Flevohuis:


Naar aanleiding van onze bezoeken aan Henpower in Engeland, willen we een cultureel programma tot stand gaan brengen rond een kippenhok in zorginstellingen. Met artistieke en creatieve middelen bereiden we samen de komst van de dieren voor en organiseren we activiteiten en workshops voor ouderen.

Geïnspireerd door het succesvolle HenPower van Equal Arts in Engeland, start Stichting Kunst in de Zorg in september het project Henpower-‘Eitje’ in het Amsterdamse Flevohuis.
HenPower is een creatief programma uit Engeland voor ouderen en omvat kunst, socialisatie, huisdier therapie en het houden van kippen. Ook in Australie wordt Henpower uitgezet. Het programma wordt uitgevoerd door de bewoners, medewerkers en vrijwilligers in verzorgingshuizen en kunstenaars. In het project worden ouderen betrokken bij de verzorging van kippen en culturele activiteiten. Ze leggen daardoor contacten met anderen, het verdrijft de eenzaamheid. De positieve effecten van Henpower zijn aangetoond door Northumbria University. Het project combineert op een verrassende manier kippen en creativiteit, om zo eenzaamheid en depressie te bestrijden. Een van de ‘Hensioners’, deelnemer aan het project, beaamt dat: “De hele dag in je eentje maakt je depressief. Je krijgt vrienden door dit project.”

Vanuit een heel eigen aanpak en vormgeving gaat Stichting Kunst in de Zorg nu een pilot vormgeven in het Flevohuis in Amsterdam, genaamd Henpower-‘Eitje’. Kunstenaars bereiden met artistieke en creatieve middelen de komst van een kippenhok en kippen voor. Door de gezamenlijke activiteiten ontdekken de verschillende groepen binnen de zorginstelling elkaar en de kracht van kunst. Een Kakelkrant, waarin mensen hun ei kwijt kunnen, en praten als een kip zonder kop. Het ei als smaakmaker in recepten. Theatrale kippenpost-bodes die een brug slaan naar buiten tussen de ouderen en de kippen en buurtbewoners en hun favoriete (huis)dier daarbuiten. En in het maandelijkse Café Eitje speciaal voor mensen met dementie, is iedereen welkom.

Vera Broos, artistiek leider van Stichting Kunst in de Zorg en creatief producent van Zona's Kiosk, bracht verschillende bezoeken aan Henpower.
Henpower combineert op een geweldige manier verschillende dingen; kunstenaars zetten mensen aan tot creatief bijdragen en meedoen aan cultuur. Activiteitenbegeleiders en vrijwilligers worden geïnspireerd om activiteiten rond het kippenhok vorm te geven. En contact met dieren is goed voor mensen en maakt mensen met dementie rustig, blijkt uit onderzoek. Ouderen komen in contact met elkaar en met de dieren, verhalen komen los, mensen komen buiten en in beweging. Van ‘zorgdrager’ worden zij ook verzorger. We hopen dat de komst van Henpower-‘Eitje’ ook nieuwe verbindingen legt met de wijk en de stad, en de drempel verlaagd voor mensen om het verzorgingshuis te betreden.

Meer afbeeldingen:

Deze module wordt bemand door:
Voeg deze pagina toe aan:

Muzikado

Jaqueline Fleskens, zangeres/muzikante
Jacqueline geeft mensen direct een liedje cadeau. Op basis van 1 of een reeks ontmoetingen maakt zij liedjes op maat. Dat kan serieus zijn of grappig zijn, net wat de bewoner nodig heeft. Jaqueline weet bij iedereen de juiste toon te zetten, verhalen krijgen bij haar liedjes los en zij neemt samen met bewoners even de tijd om een liedje te laten borrelen in haar hoofd. Mensen worden uitgenodigd om met Jacqueline hun verhaal te delen. Dit zet zij dan ter plekke om in een klein, geïmproviseerd liedje. Mensen gaan ontroerd, vaak blij naar buiten, met een muzikaal cadeautje in hun hart.
Voor project SNOES-kunst en dementie, werkte Jacqueline langere tijd met een groep bewoners aan muzikale levensverhalen.

Hier een liedje aan de hand van ontmoetingen met mevr. van der Wal aug-sept 2014:



SNOES is een project van Vera Broos

Het Mijmerbureau , De Zwambtenaar

Karien van Assendelft (taal- en (mis)communicatiekunst)
De Zwambtenaar is er om bewoners te helpen hun hart te luchten en contact te leggen met mensen buiten hun dagelijkse wereld. De Zwambtenaar zoekt met u op humoristische wijze naar alledaagse en niet-alledaagse taal en hoe we daar de boel mee kunnen ontregelen. Met kroontjespen, inkt, lettertang en typmachine maken we berichten die de Zwambtenaar in een kaartenbak archiveert. U kunt uw wijsheden op stickers schrijven die de Zwambtenaar in het café aan de overkant voor u op de wc-deur plakt. Of u dicteert uw levensmotto of dooddoeners op een ansichtkaart voor de jongeren op straat. Als we zin hebben maken we een spandoek om aan de gevel van het huis te hangen: “Joehoe jongens, wij zijn er ook nog hoor!”.

Over Karien
Karien maakt interactieve geluidsinstallaties, doet performances, werkt met acteurs, schrijft voor locatietheater en organiseert workshops zoals "Miscommuniceren kun je leren" voor uiteenlopende groepen in de samenleving. Als taalkunstenaar noteert zij al jaren alledaagse taal die zij opvangt op straat. Typische uitspraken, dooddoeners en miscommunicatie worden gearchiveerd in een kaartenbak en ingezet voor kunstwerken die een open gesprek aangaan met de buitenwereld en vaak mensen op het verkeerde been zetten.

De Zwambtenaar en Het Mijmerbureau van SNOES zijn bedacht ism Vera Broos

Smaakavontuur / Spelen met Eten

Sandra Schouten
(ook: Spelen Met Eten) Geef je over aan de smaak van het moment. Stel je met al je zintuigen open voor ongewone verleidingen. En laat je verrassen... Het Smaakavontuur biedt uiteenlopende geur- en smaakervaringen aan en onderzoekt wat dit met mensen doet, mogelijk gelinkt aan korte gesprekken om je zo te helpen bij het beschrijven van je ervaringen. Denk bijvoorbeeld aan winegums van citroenbrandewijn of bessenjenever, fel gekleurde mini suikerspinnen, eetbaar parfum, kwarteleitjes met dip op een stokje, eetbare sieraden, etcetera.

Naast Smaakavontuur gaf Sandra Vorm aan "Spelen Met Je Eten' in project SNOES-kunst en dementie van Vera Broos/Zona's Kiosk

Over Sandra
Beeldend kunstenaar Sandra Schouten maakt sinds 2001 theatrale en interactieve eetconcepten onder de naam Het Huis van Proeven. Kort gezegd gaat het in haar werk over ontmoeten, ervaren en verbinden en daarbij zet zij voedsel in als theatraal communicatiemiddel, om zo mensen in beweging te brengen en ze anders naar zichzelf en de wereld te laten kijken. Haar werk laat een grote rol voor de inbreng van de deelnemers.

Een beschrijving door medewerkster Sylvia Krug van Het Dr.Sarphatihuis:

Zona Kiosk, afdeling Kattenburg, in activiteitenruimte ’t Cypertje

Bewoners zijn gericht uitgenodigd voor een ‘smaakavontuur’ gepresenteerd door de Zona Kiosk. We hadden de setting wat intiemer gemaakt door ons met de bewoners om een ronde tafel te schikken waardoor het onderlinge contact makkelijk en spontaner tot stand kon komen.
De smaakkunstenares Sandra trad de ruimte binnen met een kleine hoog opgebouwde kar waarop een kleurrijke sortering servies en klein keukengerei was uitgestald.
Een échte veelzijdige werkkar waar vanuit de verrassendste smaken direct aan tafel werden uitgeserveerd of de laatste hand aan de bereiding van een cocktail of de finishing touch op een kleine lekkernij werd aangebracht.
Ook Sandra zelf zag er als een kleurrijke serveerster uit; oranje haar met een piepklein rood speldje, zwarte outfit met plofrok opgeluisterd met een knalrood schortje waarop de letters van het ‘geheime recept’ zich haastig probeerde te verbergen onder de zoom aan het schort.
Met het zichzelf voorstellen wist Sandra direct de aandacht van de bewoners te pakken gevolgd door haar gastvrij presenteren van; een dun rubberachtige rood hartje met een zilveren kraaltje of geel hartje waarop nog even een toefje uit een tube werd aangebracht. Er werd aan de bewoners niet gevraagd; welke ‘smaak’ wenst u, nee, “welke ‘kleur’ zou u willen proeven?’

De ene bewoners stak direct in vol vertrouwen het aangebodene in de mond, de ander bekeek het eerst even aandachtig en stak het daarna voorzichtig in de mond om de vraag; ‘Wat proeft u?, Kunt u mij vertellen wat er volgens u in zit?” te kunnen beantwoorden.
We wisten het niet; ‘Lekker zoet’, ‘een beetje zurig’ werd er geantwoord.
Daarna werd er in roze champagneglazen een cocktail bereid wederom met de vraag; ‘Welke kleur zou u eens willen drinken? Een pittige of een kruidige?’
Ook bij deze heerlijk romantisch gepresenteerde drankjes wisten de bewoners niet te benoemen wat de ingrediënten zouden kunnen zijn.
“Oef, pittig hoor’, ‘Mmmm lekker zoet, o jee toch niet lekker, beetje bitter nu??!!” waren de reacties vanuit de smaakteststers.

Het is jammer dat de door ‘smaak’ gekleurde gezichten hier niet even voor u zichtbaar gemaakt kunnen worden.

Als toetje werd er een amuse geserveerd. “Een ‘smaakbom’’
Alleen al het kleine kanten ronde servetje met daarop een –voor onze bewoners onbekende- gebogen amuse-lepel, wekte ieders belangstelling.
Vol afwachting werd er gekeken naar het geheimzinnige knippen wat Sandra daarna in een bakje met heerlijkheden deed.
Ook hier werd er weer naar een voorkeur van kleur gevraagd.
Er werd iets op de lepel gelegd wat wel wat weg had van een ‘watje’ .
Er werd ‘geproost’ en in één hap werd het heerlijks in de mond gebracht.
‘Mmmmmmmmmm, lekkerrr’

Kijk!
“Wij ‘’ weten nu wat geheime ingrediënten van al deze heerlijkheden die van dit ‘smaakavontuur’ een bijzonder leuke middag hebben gemaakt vol verrassingen.
Maar wij hebben beloofd het geheim te bewaren. Mondje dicht !
Het enigste wat wij nog wel willen verklappen is, dat de afsluiting van dit smaakvolle uurtje door een lieflijke tinkelende klank werd aangekondigd.

Leuk!
Bijzondere prettige en ludieke manier van presenteren en verrassend dat er zoveel ‘vertrouwen’ bij de bewoners was in het willen proeven van vrolijk gekleurde maar onbekende ‘dingentje’ en drankjes.
Zo zie je maar, hoe ‘oud’ de mens ook mag worden er blijft altijd drang om ‘iets nieuws’ te willen ontdekken.

We kijken uit naar de volgende keer dat Sandra lang wilt komen met weer nieuwe, nóg meer verrassende smaakjes?

Met groet
Sylvia Krug
AB-ster afd. Kattenburg

Persoonlijke Postbodes

Monique Hoving en Riska Wijgergangs

Monique en Riska vormen samen de artistieke leiding van Blik Bijzonder. Blik Bijzonder is opgericht in 2008 en zoekt in het alledaagse leven naar bijzondere verhalen. Vaak, zo niet altijd, van mensen die in het dagelijks leven minder zichtbaar zijn. Theater en muziek wordt ingezet om verhalen vorm te geven.

De Persoonlijke Postbode werd in 2009 bedacht door Vera Broos voor Zona's Kiosk , en in 2013 werd door Riska en Monique een nieuwe invulling gegeven met De Persoonlijke Postbodes workshop voor vrijwilligers. Zie ook: De Wasvrouwen in Zona's Kiosk

Hein Walter

Zorgkunst, poëzie

Loes Ten Ansscher

Beeldend kunstenaar

Edward Rink

Verhalen verteller, kipoloog

Frank Ter Beek

Beeldhouwer

Projectleider Vera Broos in HenPower Eitje

Zie voor meer informatie het menu op deze website: Vera Broos

Maurice Spapens

Textiel designer, modeontwerper