Henpower- Eitje

Deze module prikkelt de volgende zintuig(en): Voelen Ruiken Proeven Praten Kijken Horen Doen

Henpower Eitje is een project dat kunst, kippen en ouderen samenbrengt. Een bijzonder drietal dat tot veel creativiteit, plezier en nieuwe ontmoetingen leidt. De magie van kippenkracht en van creativiteit!

Wat doen we in het HenPowerproject?
In een zorginstelling introduceren we een kippenhok. Personeel, vrijwilligers en ouderen verzorgen de kippen. Kunstenaars verzinnen rondom de kippen allerlei creatieve workshops en activiteiten en trekken ook de wijk in.

Een bewezen effectief project
Het HenPowerproject is afkomstig uit Engeland waar het met veel succes in veertig instellingen is uitgezet. De Northumbria University heeft de positieve effecten van Henpower aangetoond. Het helpt in Engeland en Australie de eenzaamheid en depressie van ouderen in instellingen te bestrijden. en is daar een groot succes: onlangs ontving HenPower 1 miljoen pond van de Engelse Staatsloterij.
Dit project brengen wij nu naar Nederland, met het Flevohuis als plek voor depilot. Ook hier genereerde HenPower /Flevohuis al veel pers en aandacht.

Effecten in het Flevohuis
Ouderen bloeien op, ze komen in beweging en maken contact. Voor de kunstenaars leidt de interactie met de ouderen tot innovatie van hun kunst. Personeel raakt geïnspireerd en gingen er op hun eigen creatieve wijze mee aan de slag. Buurtbewoners bezochten de kippen en kinderen zijn momenteel een muzikale voorstelling aan het maken en komen zo in contact met de ouderen. Bijzonder hoe alle verdiepingen en afdelingen betrokken zijn gepakt bij HenPower Eitje in het Flevohuis. Kortom, HenPower is een formule die op meerdere gebieden tot mooie dingen leidt.

Betrekken van de wijk en de stad
HenPower blijkt een project dat contact met de buurtbewoners kan versterken. Mensen uit de wijk bezoeken de kippen en leggen zo contact met de ouderen. Sommige buurtbewoners denken of helpen mee in de verzorging van de kippen. Het project slaat zo een brug tussen de instelling en de wijk. Een buurvrouw zet de kippen ’s avonds op stok. Drie kinderboerderijen in Amsterdam hebben laten dachten mee over dekaanschaf en verzorgin, en 1 is met een tamme kippen langgewenst en vervolgens door clienten bezocht. Ook ondernemers spreekt het project aan, de Landmarkt steunt ons met een sponsoractie ( eigen dierendozen en eieren in de in de winkel op 8 april voor inzamelen kippenvoer en kijken of men een kip wil adopteren. Een nieuw publiek maak kennis met verhalen van bewoners en clienten, en schrijft berichten terug. MakerSpace op het Zeeburgerpad hiep ons tegen reductie met het programmeren van een Eggbot robot om met de ouderen eieren te graferen.
Met de smaakkunstenaar worden eetbare concepten ontwikkeld die nu op andere zorglocaties gedeeld worden. Andere kunstenaars haalden berichten voor bewoners in o.a. de Openbare Bibliotheek, De Javastraat en de Dappermarkt en zijn met de ouderen en schoolkinderen een muziekvoorstelling aan het maken. Twee theatermakers legden de theatermakers verbinding met de mensen op straat.

Ouderen
Ouderen en andere clienten van alle alle afdelingen doen mee aan dit project: bewoners, thuiswonende ouderen, revaliderende clieten en andere groepen op de klinieken, dove en slechtziende ouderen etc. Zij doen mee aan allerlei kunstzinnige en culturele activiteiten die door de kunstenaars worden georganiseerd. Dit geeft veel plezier en gezelligheid, en stimuleert de creativiteit. Sommige groepen zijn zeer betrokken bij de verzorging van de kippen. Eten geven, eieren rapen, wormen steken, kippenhok schoonmaken, etc. Dit geeft ze een verantwoordelijkheidsgevoel. In plaats van verzorgde worden zij verzorger. De ouderen van groepswonen komen in beweging, ze gaan even naar buiten. Kijken naar de kippen. Of met ze praten. De kippen voeren. Eitjes rapen. De ouderen leggen contacten, met de dieren én de mensen die we met dit project naar Het Flevohuis halen.

Personeel, activiteitenbegeleiders en vrijwilligers
Medewerkers raken geïnspireerd door de kunstenaars. Ze gaan hun eigen creatieve manier aan de slag met het thema. Iedereen kan er op zijn of haar manier iets mee. Het kippenproject stimuleert vrijwilligers met de ouderen op uit te gaan naar de dieren. En het mooie is, dat medewerkers /vrijwilligers/mantelzorg én ouderen door het project samen voor iets zorgen, in plaats van de normale zorgsituatie, waarin de het personeel voor de oudere zorgt.

Kunstenaars
De kunstenaars geven creatieve workshops, trekken de wijk in, maken films met bewoners of muziek met kinderen. Ze bieden de ouderen nieuwe ervaringen en nemen hen mee op onbekende paden. Maar wat zij doen heeft niet alleen effect op de oudere. Ook andersom gebeurt er wat. De interactie met de ouderen leidt ertoe dat de kunstenaar nieuwe creatieve vormen ontdekt. Ook voor de kunstenaar is het een ontdekkingstocht. Een oproep onder kunstenaars leverde 33 plannen voor Eitje op, waaruit wij er voor het voorjaar 2017 5 kozen, die werken als modeontwerper, schrijver, beeldhouwer, installatiemaker en nog niet eerder in de zorg werkten. Dit project helpt ons daarmee ook nieuwe activiteiten voor de zorg te ontwikkelen.

Meer afbeeldingen:

Deze module wordt bemand door:
Voeg deze pagina toe aan:

Muzikado

Jaqueline Fleskens, zangeres/muzikante
Jacqueline geeft mensen direct een liedje cadeau. Op basis van 1 of een reeks ontmoetingen maakt zij liedjes op maat. Dat kan serieus zijn of grappig zijn, net wat de bewoner nodig heeft. Jaqueline weet bij iedereen de juiste toon te zetten, verhalen krijgen bij haar liedjes los en zij neemt samen met bewoners even de tijd om een liedje te laten borrelen in haar hoofd. Mensen worden uitgenodigd om met Jacqueline hun verhaal te delen. Dit zet zij dan ter plekke om in een klein, geïmproviseerd liedje. Mensen gaan ontroerd, vaak blij naar buiten, met een muzikaal cadeautje in hun hart.
Voor project SNOES-kunst en dementie, werkte Jacqueline langere tijd met een groep bewoners aan muzikale levensverhalen.

Hier een liedje aan de hand van ontmoetingen met mevr. van der Wal aug-sept 2014:



SNOES is een project van Vera Broos

Het Mijmerbureau , De Zwambtenaar

Karien van Assendelft (taal- en (mis)communicatiekunst)
De Zwambtenaar is er om bewoners te helpen hun hart te luchten en contact te leggen met mensen buiten hun dagelijkse wereld. De Zwambtenaar zoekt met u op humoristische wijze naar alledaagse en niet-alledaagse taal en hoe we daar de boel mee kunnen ontregelen. Met kroontjespen, inkt, lettertang en typmachine maken we berichten die de Zwambtenaar in een kaartenbak archiveert. U kunt uw wijsheden op stickers schrijven die de Zwambtenaar in het café aan de overkant voor u op de wc-deur plakt. Of u dicteert uw levensmotto of dooddoeners op een ansichtkaart voor de jongeren op straat. Als we zin hebben maken we een spandoek om aan de gevel van het huis te hangen: “Joehoe jongens, wij zijn er ook nog hoor!”.

Over Karien
Karien maakt interactieve geluidsinstallaties, doet performances, werkt met acteurs, schrijft voor locatietheater en organiseert workshops zoals "Miscommuniceren kun je leren" voor uiteenlopende groepen in de samenleving. Als taalkunstenaar noteert zij al jaren alledaagse taal die zij opvangt op straat. Typische uitspraken, dooddoeners en miscommunicatie worden gearchiveerd in een kaartenbak en ingezet voor kunstwerken die een open gesprek aangaan met de buitenwereld en vaak mensen op het verkeerde been zetten.

De Zwambtenaar en Het Mijmerbureau van SNOES zijn bedacht ism Vera Broos

Smaakavontuur / Spelen met Eten

Sandra Schouten
(ook: Spelen Met Eten) Geef je over aan de smaak van het moment. Stel je met al je zintuigen open voor ongewone verleidingen. En laat je verrassen... Het Smaakavontuur biedt uiteenlopende geur- en smaakervaringen aan en onderzoekt wat dit met mensen doet, mogelijk gelinkt aan korte gesprekken om je zo te helpen bij het beschrijven van je ervaringen. Denk bijvoorbeeld aan winegums van citroenbrandewijn of bessenjenever, fel gekleurde mini suikerspinnen, eetbaar parfum, kwarteleitjes met dip op een stokje, eetbare sieraden, etcetera.

Naast Smaakavontuur gaf Sandra Vorm aan "Spelen Met Je Eten' in project SNOES-kunst en dementie van Vera Broos/Zona's Kiosk

Over Sandra
Beeldend kunstenaar Sandra Schouten maakt sinds 2001 theatrale en interactieve eetconcepten onder de naam Het Huis van Proeven. Kort gezegd gaat het in haar werk over ontmoeten, ervaren en verbinden en daarbij zet zij voedsel in als theatraal communicatiemiddel, om zo mensen in beweging te brengen en ze anders naar zichzelf en de wereld te laten kijken. Haar werk laat een grote rol voor de inbreng van de deelnemers.

Een beschrijving door medewerkster Sylvia Krug van Het Dr.Sarphatihuis:

Zona Kiosk, afdeling Kattenburg, in activiteitenruimte ’t Cypertje

Bewoners zijn gericht uitgenodigd voor een ‘smaakavontuur’ gepresenteerd door de Zona Kiosk. We hadden de setting wat intiemer gemaakt door ons met de bewoners om een ronde tafel te schikken waardoor het onderlinge contact makkelijk en spontaner tot stand kon komen.
De smaakkunstenares Sandra trad de ruimte binnen met een kleine hoog opgebouwde kar waarop een kleurrijke sortering servies en klein keukengerei was uitgestald.
Een échte veelzijdige werkkar waar vanuit de verrassendste smaken direct aan tafel werden uitgeserveerd of de laatste hand aan de bereiding van een cocktail of de finishing touch op een kleine lekkernij werd aangebracht.
Ook Sandra zelf zag er als een kleurrijke serveerster uit; oranje haar met een piepklein rood speldje, zwarte outfit met plofrok opgeluisterd met een knalrood schortje waarop de letters van het ‘geheime recept’ zich haastig probeerde te verbergen onder de zoom aan het schort.
Met het zichzelf voorstellen wist Sandra direct de aandacht van de bewoners te pakken gevolgd door haar gastvrij presenteren van; een dun rubberachtige rood hartje met een zilveren kraaltje of geel hartje waarop nog even een toefje uit een tube werd aangebracht. Er werd aan de bewoners niet gevraagd; welke ‘smaak’ wenst u, nee, “welke ‘kleur’ zou u willen proeven?’

De ene bewoners stak direct in vol vertrouwen het aangebodene in de mond, de ander bekeek het eerst even aandachtig en stak het daarna voorzichtig in de mond om de vraag; ‘Wat proeft u?, Kunt u mij vertellen wat er volgens u in zit?” te kunnen beantwoorden.
We wisten het niet; ‘Lekker zoet’, ‘een beetje zurig’ werd er geantwoord.
Daarna werd er in roze champagneglazen een cocktail bereid wederom met de vraag; ‘Welke kleur zou u eens willen drinken? Een pittige of een kruidige?’
Ook bij deze heerlijk romantisch gepresenteerde drankjes wisten de bewoners niet te benoemen wat de ingrediënten zouden kunnen zijn.
“Oef, pittig hoor’, ‘Mmmm lekker zoet, o jee toch niet lekker, beetje bitter nu??!!” waren de reacties vanuit de smaakteststers.

Het is jammer dat de door ‘smaak’ gekleurde gezichten hier niet even voor u zichtbaar gemaakt kunnen worden.

Als toetje werd er een amuse geserveerd. “Een ‘smaakbom’’
Alleen al het kleine kanten ronde servetje met daarop een –voor onze bewoners onbekende- gebogen amuse-lepel, wekte ieders belangstelling.
Vol afwachting werd er gekeken naar het geheimzinnige knippen wat Sandra daarna in een bakje met heerlijkheden deed.
Ook hier werd er weer naar een voorkeur van kleur gevraagd.
Er werd iets op de lepel gelegd wat wel wat weg had van een ‘watje’ .
Er werd ‘geproost’ en in één hap werd het heerlijks in de mond gebracht.
‘Mmmmmmmmmm, lekkerrr’

Kijk!
“Wij ‘’ weten nu wat geheime ingrediënten van al deze heerlijkheden die van dit ‘smaakavontuur’ een bijzonder leuke middag hebben gemaakt vol verrassingen.
Maar wij hebben beloofd het geheim te bewaren. Mondje dicht !
Het enigste wat wij nog wel willen verklappen is, dat de afsluiting van dit smaakvolle uurtje door een lieflijke tinkelende klank werd aangekondigd.

Leuk!
Bijzondere prettige en ludieke manier van presenteren en verrassend dat er zoveel ‘vertrouwen’ bij de bewoners was in het willen proeven van vrolijk gekleurde maar onbekende ‘dingentje’ en drankjes.
Zo zie je maar, hoe ‘oud’ de mens ook mag worden er blijft altijd drang om ‘iets nieuws’ te willen ontdekken.

We kijken uit naar de volgende keer dat Sandra lang wilt komen met weer nieuwe, nóg meer verrassende smaakjes?

Met groet
Sylvia Krug
AB-ster afd. Kattenburg

Persoonlijke Postbodes

Monique Hoving en Riska Wijgergangs

Monique en Riska vormen samen de artistieke leiding van Blik Bijzonder. Blik Bijzonder is opgericht in 2008 en zoekt in het alledaagse leven naar bijzondere verhalen. Vaak, zo niet altijd, van mensen die in het dagelijks leven minder zichtbaar zijn. Theater en muziek wordt ingezet om verhalen vorm te geven.

De Persoonlijke Postbode werd in 2009 bedacht door Vera Broos voor Zona's Kiosk , en in 2013 werd door Riska en Monique een nieuwe invulling gegeven met De Persoonlijke Postbodes workshop voor vrijwilligers. Zie ook: De Wasvrouwen in Zona's Kiosk

Hein Walter

Zorgkunst, poëzie

Loes Ten Ansscher

Beeldend kunstenaar

Edward Rink

Verhalen verteller, kipoloog

Frank Ter Beek

Beeldhouwer

Projectleider Vera Broos in HenPower Eitje

Zie voor meer informatie het menu op deze website: Vera Broos

Maurice Spapens

Textiel designer, modeontwerper