Bemanningsleden

Spreuken Sprokkelen

Sandra Stark Met een jurk vol zakken met gedichten, muziek, taal, klank en geluid lokt de Spreukensprokkelaar poëtische ontmoetingen uit. Zij vult haar zakken met andermans proza en rijmelarijen, componeert liefdesbrieven en haiku's, Bargoense koekjes, zeeverhalen. Als marskramer van verloren verhalen en troubadour van vervlogen kinderliedjes beweegt ze zich voorbij de huid, zintuiglijk tastend naar de waslijnen met poëzie die zij als ware antropoloog bij haar opgravingen vermoedt te ontwaren. Over Sandra Sandra Stark is jazzvocalist, performer en muziektheatermaker. Zij onderzoekt de weg van improvisatie naar structuur en zoekt vanuit structuur de ruimte voor improvisatie. De stille muziek van het lichaam, voorbij de huid, in combinatie met poëzie, zijn terugkerende elementen in haar werk.

Smaakavontuur / Spelen met Eten

Sandra Schouten (ook: Spelen Met Eten) Geef je over aan de smaak van het moment. Stel je met al je zintuigen open voor ongewone verleidingen. En laat je verrassen... Het Smaakavontuur biedt uiteenlopende geur- en smaakervaringen aan en onderzoekt wat dit met mensen doet, mogelijk gelinkt aan korte gesprekken om je zo te helpen bij het beschrijven van je ervaringen. Denk bijvoorbeeld aan winegums van citroenbrandewijn of bessenjenever, fel gekleurde mini suikerspinnen, eetbaar parfum, kwarteleitjes met dip op een stokje, eetbare sieraden, etcetera. Naast Smaakavontuur gaf Sandra Vorm aan "Spelen Met Je Eten' in project SNOES-kunst en dementie van Vera Broos/Zona's Kiosk Over Sandra Beeldend kunstenaar Sandra Schouten maakt sinds 2001 theatrale en interactieve eetconcepten onder de naam Het Huis van Proeven. Kort gezegd gaat het in haar werk over ontmoeten, ervaren en verbinden en daarbij zet zij voedsel in als theatraal communicatiemiddel, om zo mensen in beweging te brengen en ze anders naar zichzelf en de wereld te laten kijken. Haar werk laat een grote rol voor de inbreng van de deelnemers. Een beschrijving door medewerkster Sylvia Krug van Het Dr.Sarphatihuis: Zona Kiosk, afdeling Kattenburg, in activiteitenruimte ’t Cypertje Bewoners zijn gericht uitgenodigd voor een ‘smaakavontuur’ gepresenteerd door de Zona Kiosk. We hadden de setting wat intiemer gemaakt door ons met de bewoners om een ronde tafel te schikken waardoor het onderlinge contact makkelijk en spontaner tot stand kon komen. De smaakkunstenares Sandra trad de ruimte binnen met een kleine hoog opgebouwde kar waarop een kleurrijke sortering servies en klein keukengerei was uitgestald. Een échte veelzijdige werkkar waar vanuit de verrassendste smaken direct aan tafel werden uitgeserveerd of de laatste hand aan de bereiding van een cocktail of de finishing touch op een kleine lekkernij werd aangebracht. Ook Sandra zelf zag er als een kleurrijke serveerster uit; oranje haar met een piepklein rood speldje, zwarte outfit met plofrok opgeluisterd met een knalrood schortje waarop de letters van het ‘geheime recept’ zich haastig probeerde te verbergen onder de zoom aan het schort. Met het zichzelf voorstellen wist Sandra direct de aandacht van de bewoners te pakken gevolgd door haar gastvrij presenteren van; een dun rubberachtige rood hartje met een zilveren kraaltje of geel hartje waarop nog even een toefje uit een tube werd aangebracht. Er werd aan de bewoners niet gevraagd; welke ‘smaak’ wenst u, nee, “welke ‘kleur’ zou u willen proeven?’ De ene bewoners stak direct in vol vertrouwen het aangebodene in de mond, de ander bekeek het eerst even aandachtig en stak het daarna voorzichtig in de mond om de vraag; ‘Wat proeft u?, Kunt u mij vertellen wat er volgens u in zit?” te kunnen beantwoorden. We wisten het niet; ‘Lekker zoet’, ‘een beetje zurig’ werd er geantwoord. Daarna werd er in roze champagneglazen een cocktail bereid wederom met de vraag; ‘Welke kleur zou u eens willen drinken? Een pittige of een kruidige?’ Ook bij deze heerlijk romantisch gepresenteerde drankjes wisten de bewoners niet te benoemen wat de ingrediënten zouden kunnen zijn. “Oef, pittig hoor’, ‘Mmmm lekker zoet, o jee toch niet lekker, beetje bitter nu??!!” waren de reacties vanuit de smaakteststers. Het is jammer dat de door ‘smaak’ gekleurde gezichten hier niet even voor u zichtbaar gemaakt kunnen worden. Als toetje werd er een amuse geserveerd. “Een ‘smaakbom’’ Alleen al het kleine kanten ronde servetje met daarop een –voor onze bewoners onbekende- gebogen amuse-lepel, wekte ieders belangstelling. Vol afwachting werd er gekeken naar het geheimzinnige knippen wat Sandra daarna in een bakje met heerlijkheden deed. Ook hier werd er weer naar een voorkeur van kleur gevraagd. Er werd iets op de lepel gelegd wat wel wat weg had van een ‘watje’ . Er werd ‘geproost’ en in één hap werd het heerlijks in de mond gebracht. ‘Mmmmmmmmmm, lekkerrr’ Kijk! “Wij ‘’ weten nu wat geheime ingrediënten van al deze heerlijkheden die van dit ‘smaakavontuur’ een bijzonder leuke middag hebben gemaakt vol verrassingen. Maar wij hebben beloofd het geheim te bewaren. Mondje dicht ! Het enigste wat wij nog wel willen verklappen is, dat de afsluiting van dit smaakvolle uurtje door een lieflijke tinkelende klank werd aangekondigd. Leuk! Bijzondere prettige en ludieke manier van presenteren en verrassend dat er zoveel ‘vertrouwen’ bij de bewoners was in het willen proeven van vrolijk gekleurde maar onbekende ‘dingentje’ en drankjes. Zo zie je maar, hoe ‘oud’ de mens ook mag worden er blijft altijd drang om ‘iets nieuws’ te willen ontdekken. We kijken uit naar de volgende keer dat Sandra lang wilt komen met weer nieuwe, nóg meer verrassende smaakjes? Met groet Sylvia Krug AB-ster afd. Kattenburg

Zwambtenaar

Karien van Assendelft De Zwambtenaar is er om bewoners te helpen hun hart te luchten en contact te leggen met mensen buiten hun dagelijkse wereld. De Zwambtenaar zoekt met u op humoristische wijze naar alledaagse en niet-alledaagse taal en hoe we daar de boel mee kunnen ontregelen. Met kroontjespen, inkt, lettertang en typmachine maken we berichten die de Zwambtenaar in een kaartenbak archiveert. U kunt uw wijsheden op stickers schrijven die de Zwambtenaar in het café aan de overkant voor u op de wc-deur plakt. Of u dicteert uw levensmotto of dooddoeners op een ansichtkaart voor de jongeren op straat. Als we zin hebben maken we een spandoek om aan de gevel van het huis te hangen: “Joehoe jongens, wij zijn er ook nog hoor!”. Over Karien Karien maakt interactieve geluidsinstallaties, doet performances, werkt met acteurs, schrijft voor locatietheater en organiseert workshops zoals "Miscommuniceren kun je leren" voor uiteenlopende groepen in de samenleving. Als taalkunstenaar noteert zij al jaren alledaagse taal die zij opvangt op straat. Typische uitspraken, dooddoeners en miscommunicatie worden gearchiveerd in een kaartenbak en ingezet voor kunstwerken die een open gesprek aangaan met de buitenwereld en vaak mensen op het verkeerde been zetten. De Zwambtenaar en Het Mijmerbureau van SNOES zijn bedacht ism Vera Broos

Laat Maar Waaien

Rens Bouma, beeldend, uitvindster, teaterdecors In Laat Maar Waaien experimenteert Rens Bouma met lucht en opblaasbare objectjes. In kleine groepjes laat zij zien wat er allemaal mogelijk is met lucht. Met een föhn worden kleine voorwerpen in de lucht gehouden. Opgeblazen witte latex handschoentjes kunnen worden aangeraakt en vastgehouden. Een stofzuiger die lucht naar buiten blaast, geeft langzaam vorm aan een maanvormige bal: hoe groot zou hij worden? Samen schrijven we luchtpost. Maar ook het plakken van een band kan onderdeel zijn van deze activiteit. Trefwoorden zijn “opblazen” en “leeglopen”, “wind” en “luchtdruk”. We gaan luchtdruk voelen. Samen wind maken met waaiers. Fluisteren. We gaan grote en kleine objecten opblazen en weer leegzuigen. We experimenteren en we doen luchtspelletjes. We blazen dingen weg. Blazen kun je met je longen en je mond, maar ook met een föhn, een fietspomp of een omgekeerde stofzuiger. Rens brengt van alles mee op een rijdende luchtkar. Je wordt gewoon nieuwsgierig als je dat allemaal ziet. Over Rens Rens Bouma maakt kunst van lucht, van zwevende oorbellen tot enorme objecten voor onder andere theatervoorstellingen. Zij werkt met uiteenlopende doelgroepen.

Hartenvrouw

Esmeralda Detmers De Hartenvrouw gaat gehuld in een bruidsjurk. Zij treedt op in de eetzaal, de huiskamers maar ook 1 op 1 aan bed. Zij is ooit getrouwd met de Handschoen, maar heeft haar geliefde nooit ontmoet. Na honderd jaar wachten heeft ze haar hart in een koffer gestopt en loopt ze alle zorgcentra af op zoek naar liefde. Zij heeft een koffer vol enkele handschoenen en vraagt de ouderen om die te passen. Zij vraagt de ouderen wie zij lief hebben of waarderen. Samen met de bewoners opent ze haar koffer en een enorm groot zacht hart komt tevoorschijn. De oudere en de Hartenvrouw omhelzen gezamenlijk het hart, dat vervolgens wordt doorgegeven. Esmeralda Detmers( tafel- en zintuiglijk theater Concept Wonderjurk Grabbeljurk: Vera Broos Over Esmeralda Esmeralda Detmers is een oorspronkelijk denker, die met haar vele talenten kiest voor vernieuwing. Ze heeft zich ontwikkelt in het schrijven van scenario's en programma's en is actief als actrice en regiseur. Als Esmeralda ergens warm voor loopt, is ze niet te stoppen. Ze zet door en krijgt het proces op gang. Haar focus ligt in eerste instantie niet op het te behalen resultaat, maar op de weg naar dat resultaat toe. Een weg waarin zij oog heeft voor het tot hun recht komen van alle participanten: acteurs, deelnemers en toeschouwers. Om zodoende tot een goed resultaat te kunnen komen.

Fluisterjazz

Chris Corstens en Martin van Leusden Met (zachte) saxofoon en percussie zoeken Martin en Chris de bewoners op, in de wandelgangen, op de huiskamers en mogelijk aan bed. Wat zij willen proberen is de muziek, die nog in het geheugen aanwezig, maar door geheugenverlies versnippert is geraakt, via improvisatie tot nieuwe muziek te laten ontstaan, de twintig liedjes terugbrengen tot één nieuw lied, hoe abstract dat ook kan zijn. "Muziek heeft een sterk effect op mensen, jong en oud. Mensen die steeds meer in het verleden leven, zullen ook hun herinneringen stapelen, in de zin dat tijd en ruimte dichter op elkaar komen te liggen, wat resulteert in een bewustzijn, dat hoe dan ook sterk bepaald wordt door het heden. Hier ligt de link met oud en (heel) jong zijn, jonge kinderen kennen ook geen verleden en toekomst, het is het nú dat telt." In Zona’s Kiosk is ter ondersteuning een geluidenmodule gemaakt, met een pick-up, laatjes waar geluid uit komen en verschillende voorwerpen en muzikale onderdelen. Over Chris en Martin Chris Corstens en Martin van Leusden zijn door de wol geverfde muzikanten die zich begeven op de gebieden jazz, klassiek, balkan en pure improvisatie. Bij openingen en evenementen gaan zij vergezeld van contrabassist Makko Coster. Martin, Chris en Makko Coster verzorgen ook muziek bij de openingen en andere evenementen, zoals voor Zona's Kiosk op het Rivas Symposium 1 dec 2011: Een omschrijving van een Fluisterjazzbezoek door activiteitenbegeleidster Sylvia, Dr.Sarphatihuis 23 nov. 2011: Bijna direct na het bij elkaar brengen van de bewoners kwamen de muzikanten ook de activiteitenruimte binnen. Daardoor werd er meteen ‘een toon’ gezet want na het uitpakken van de saxofoon en het drumstel en de ‘vragende houding’ van de muzikanten over ‘’wat fluisterjazz dan wel mag zijn?” ontstond er bijna vanzelfsprekend een prettige, ontspannen en gelijkwaardige sfeer. Dit was geen concert waar lui en passief naar geluisterd kon worden, nee, bij dit concert werd er verwacht dat je meedacht, meedeed en de muzikanten een beetje op weg hielp er ’dan maar iets van te maken’. Dat sprak de bewoners erg aan. Na een ietwat schuchtere start werden er spontaan melodietjes geneuried die de muzikanten Martin (drum) en Chris (sax) dan muziekaal ondersteunde en uitbouwde tot ‘JázzZzzzZzzzZz’ . De melodietjes varieerde van Que sera sera van Doris Day, de’ internationale’, the 5de van Beethoven, Take it Five van Brubeck, een Mozart riedeltje tot Advocaatje ging op reis. Een ietwat nukkige en door pijntjes gekwelde heer in een rolstoel, ontdooide door dit alles en zat op het laatst, met pretoogjes en met de maat mee, te ‘swingen’ in zijn rolstoel. Een andere heer maakte de gevatte opmerking terwijl hij over zijn kalende bol streek: ‘Ja wat wil je nou ook? “M’n haar weg……. m’n tekst weg.” Een van onze ‘eigen kunstenaressen’ toverde één van haar gedichten uit haar hoofd en later daadwerkelijk ook uit haar tas op en vroeg om ‘ritmische begeleiding’ van de drummer onder haar vrolijke en krachtige declaratie. Zo ontstond er spontaan JazZ&PoëtrY! Haar gedicht ging o.a. over liefde en mooie vrouwen, zo kwamen we op Nova Zembla de 3Dfilm, en ons aller schoonste der schone, Doutzen Kroesen, en dat Friese vrouwen niet alleen mooi en koppig zijn maar ook nog slim want ze kunnen ‘acteren ‘! Een prachtig melancholisch muziekstuk over de mooiste vrouwen van Paris en het doven van de kaarsen in de kandelaar waren het slot van deze zeer geslaagde ochtend vol ‘fluisterjazz’. Bedankt heren muzikanten, graag tot de volgende keer. Met groet Sylvia Krug, AB-ster afd. Kattenburg

vorige12volgende

Zona's Kiosk nieuws

Now Our World
We werken in 2019 aan een intergenerationeel magazine, samen met Stichting S.M.A.A.K. ( Marlies Juffermans) en de Ongoing Project groep in Berliijn en Leipzich DL

( tijdelijke titel)

lees verder »

Gek Op Groen
Wat hebben kippen, boerenkool en eetbare bloemen met elkaar te maken? Kom het ontdekken en proeven tussen 11 en 12 (aanmelden nodig) in Gek Op Groen, de Open Dag Week van de Zorg in het Flevohuis.

lees verder »

Pyjama Party!
Ook in 2019 organiseren we weer een aantal Pyiama Partys in de avond uurtjes, o.a. in Het Flevohuis en de Open Hof in AMsterdam

lees verder »

Zorg voor cultuur!
2017, het jaar van nieuwe kunstenaars, nieuwe betrekken groepen zoals dove, blinde en revaliderende ouderen en wijkorganisaties, wonderlijke wandelgangen en...kippen! Met HenPower en meerdere bezoeken van Engelse partners en kunstenaars, slaan wij onze vleugels verder uit en zijn we tegelijk neergestreken in de zorginstellingen waar kippen van allerlei pluimage onderdak hebben gevonden en waar met behulp van het zorgpersoneel, een nieuwe generatie is uitgebroedt.

Namens het bestuur van Stichting Kunst in de Zorg, de kunstenaars van en andere deelnemers aan Zona's Kiosk, en mijzelf, wens ik u hele leuke kerstdagen en jaarwisseling toe!
Vera Broos, projectleider St.Kunst in de Zorg en producent van Zona's Kiosk

lees verder »

Troetelkippen bij Amsta
Na het succes van HenPOWER Eitje, dat vanaf juni is geadopteerd door het Flevohuis waar we de rest van het jaar activiteiten blijven ontplooien, is op 1 april bij Amsta project 'Tok' (Troetelkippen Ouderen en kunst ) gestart rond de kippen in de tuin en een door onze bouwers Rob Hagenouw en Nils Krook ontworpen kippenren. van de locatie van 't Hoflaan in Amsterdam Oost. 7 maanden lang bezoeken kunstenaars wekelijks de locatie met activiteiten rond de kippen.

Activiteiten rond de koe en het Ei zijn te volgen op de Facebookpagina "HenPower Eitje"

lees verder »